Wczesna młodość

  • Fotografia szkolna Danuty Siedzikówny, ofiarowana przyjaciółce, Podlasie, lata trzydzieste XX w.
    Fotografia szkolna Danuty Siedzikówny, ofiarowana przyjaciółce, Podlasie, lata trzydzieste XX w.
  • Siostry Siedzikówny z babcią Anielą i kuzynostwem, Danuta Siedzikówna pierwsza z lewej, Olchówka koło Narewki, wczesne lata trzydzieste XX w.
    Siostry Siedzikówny z babcią Anielą i kuzynostwem, Danuta Siedzikówna pierwsza z lewej, Olchówka koło Narewki, wczesne lata trzydzieste XX w.

Do pokolenia ludzi ukształtowanych w atmosferze afirmacji niepodległości i dumy z własnego państwa należała Danuta Siedzikówna, córka Wacława i Eugenii z Tymińskich.

Urodziła się 3 września 1928 r. we wsi Guszczewina w powiecie bielskim na Podlasiu. Jej ojciec był leśniczym. Podczas studiów na politechnice w Petersburgu prowadził działalność antycarską, za co trafił na zesłanie. Do wolnej już Polski wrócił dopiero w 1926 r. Wkrótce po powrocie wziął ślub z Eugenią Tymińską. Po roku przyszła na świat ich pierwsza córka Wiesława, rok później Danuta, a w 1931 r. Irena. Cała rodzina mieszkała w leśniczówce Olchówka koło Narewki. Dziewczynki uczyły się w szkole powszechnej w Narewce.

Dzięki rodzicom i dziadkom ważną rolę w domu zawsze odgrywały tradycje patriotyczne.

Rodzina Siedzików. Od lewej: stoją Eugenia z Danutą, siedzą Jadwiga z matką Anielą, przed nimi Wacław z córkami – z lewej Irena (z kokardą), z prawej Wiesława, leśniczówka w Olchówce koło Narewki, lato 1939 r.

 

do góry